Početak » Bezbjednost » Organizovani kriminal

Organizovani kriminal

Start here

Centar za bezbjednosna, sociološka i kriminološka istraživanja CG  - Nikšić

Centar za bezbjednosna, sociološka i kriminološka istraživanja CG - Nikšić

Od svih vrsta kriminala, organizovani kriminal zbog sposobnosti prilagođavanja datim uslovima i situacijama, uz mogućnost korištenja savremenih naučno-tehnoloških dotignuća u vršenju raznih ilegalnih djelatnosti predstavlja najsloženiju i najopasniju vrstu kriminala u svakom društvu i jednu od najvećih globalnih prijetnji savremenom čovječanstvu. Organizovani kriminal kao savremena sigurnosna prijetnja bez granica predstavlja opasnost današnjem stepenu razvoja civilizacije i njenim dostignućima i prepreku daljem napretku. Organizovani kriminal predstavlja prijetnju demokratiji, vladavini zakona, ljudskim pravima, stabilnosti, društvenom i ekonomskom napretku.
Organizovani kriminal je izrazito štetna pojava za društva u bilo kojoj fazi razvoja, a posebno za ona koja se nalaze u fazi tranzicije i demokratskog preobražaja. On zadire u sve sfere društva, uništava živote i pričinjava veliku materijalnu štetu, produkuje i podstiče druge vrste kriminala, uzrokuje osjećanje straha i beznađa i narušava integritet i ugled državnih institucija i države u cjelini. Organizovani kriminal podrazumijeva vršenje krivičnih djela od strane organizovane kriminalne grupe ili njenih pripadnika. Pod organizovanom kriminalnom grupom podrazumjeva se grupa od tri ili više lica, koja postoji određeno vrijeme i djeluje sporazumno u cilju vršenja jednog ili više krivičnih djela za koja je propisana kazna zatvora najmanje tri godine ili teža kazna, radi sticanja, posredno ili neposredno, finansijske ili druge koristi.

Značajne karakteristike organizovanog kriminala su sljedeće:

• svaki član kriminalne organizacije ima unaprijed određeni, odnosno očigledno
odredivi zadatak ili ulogu;
• djelatnost kriminalne organizacije planirana je na duže vrijeme ili za neograničeni vremenski period;
• djelatnost organizacije zasniva se na primjeni određenih pravila unutrašnje kontrole i discipline članova;
• djelatnost organizacije planira se i vrši u međunarodnim razmjerama;
• u vršenju djelatnosti primjenjuje se nasilje, zastrašivanje ili da postoji spremnost za njihovu primjenu;
• u vršenju djelatnosti koriste se privredne ili poslovne strukture, pranje novca i nezakonito stečene dobiti;
• postoji uticaj organizacije ili njenog dijela na političku vlast, sredstva javnog informisanja, zakonodavnu, izvršnu ili sudsku vlast ili na druge važne društvene ili ekonomske činioce. Dostupna saznanja ukazuju na postojanje različitih pojavnih oblika organizovanog kriminala na području BiH i to u njegovim različitim aspektima ispoljavanja (nedozvoljena proizvodnja i promet opojnim drogama, nedozvoljeni promet oružjem i vojnom opremom, trgovina ljudima, krijumčarenje ljudi i ilegalne migracije, privredni kriminal i poreske utaje, krivotvorenje novca i drugih hartija od vrijednosti, zloupotreba službenog položaja, visokotehnološki kriminal, krađa i preprodaja motornih vozila, ucjene, iznude, otmice, razbojničke krađe i dr.).
Faktori koji pogoduju razvoju organizovanog kriminala u Crnoj Gori su
brojni, a po vrsti i intenzitetu slični su faktorima istovrsne pojave koja je zahvatila zemlje u tranziciji.

Posebno su uticajni sljedeći faktori:

– Poremećen društveno –ekonomski sistem i korupcija,
– Tranzicija društva i prelazak društvenog vlasništva u privatno,
– Nestabilna politička situacija,
– Specifičan geo-strategijski položaj.
– Socijalna nejednakost stanovništva i siromaštvo,
– Visok stepen nezaposlenosti,
– Neprimjenjivanje ili selektivno primjenjivanje propisa, nedostatak profesionalizma i zloupotreba savremenih tehnologija.
– Odsustvo međuagencijske i međuinstitucionalne saradnje, i nekoordiniranost
postupanja,


1 komentar

  1. defendologija kaže:

    Uzroci kriminaliteta su višestruki i složeni, pri čemu je prihvaćeno gledište o djelovanju ambijentalnih ili unutrašnjih faktora na razvoj „kriminaliteta oskudice“ koji dovode do izvršenja krivičnih djela. Pad životnog standarda stanovništva i rast siromaštva u Crnoj Gori u poslednjoj deceniji prevashodno je posljedica velike redukcije ekonomske aktivnosti koja je uzrokovana brojnim političkim i ekonomskim krizama. Profil siromaštva jedne zemlje najčešće se vezuje za pojam nedovoljnosti prihoda za nabavku minimalne korpe roba i usluga za osnovne potrebe. Danas, medjutim, prepoznatljivo je da se siromaštvo manifestuje na razne načine, medju kojima su: nedostatak prihoda i sredstava neophodnih da se osigura održiva egzistencija; glad i neuhranjenost; slabo zdravlje, ograničena ili nikakva dostupnost obrazovanju i ostalim bazičnim uslugama; nedostatak energije i narušen kvalitet životne sredine; povećana smrtnost, uključujući smrtnost od bolesti; beskućništvo i neadekvatni stambeni uslovi; nesigurno okruženje, društvena diskriminacija i izolacija. Neučestvovanje u odlučivanju i u gradjanskom, društvenom i kulturnom životu zajednice, takodje su bitne karakteristike negacije ljudskih prava. Multidimenzionalnost siromaštva kao pojave omogućava nam da o njemu razmišljamo kao o stanju koje karakterišu trajna ili hronična uskraćenost resursa, sposobnosti, mogućnosti izbora, sigurnosti i moći koji su potrebni za adekvatan životni standard i ostvarenje drugih gradjanskih, ekonomskih, političkih, kulturnih i socijalnih prava. Određeni kriminalni faktori javljaju se u prvenstveno u vrijeme društvenih potresa ali ništa manje nijesu prisutne i u doba uopštenog društvenog mira. Crna Gora je, na predlog medjunarodnih finansijskih organizacija, odlučila da definiše strategiju za smanjenje siromaštva. Rad na pripremi izrade strategije počeo je u maju mjesecu 2002.godine. Vlada Republike Crne Gore je pripremila i usvojila tzv. Predpristupnu strategiju, a 22. juna 2002. godine ista je usvojena i od strane zajedničkog tijela Svjetske Banke i Medjunarodnog Monetarnog Fonda.
    Rad na nacrtu dokumenta počeo je u martu 2003, uz podršku WB, DFID i UNDP. Imajući u vidu da se smanjenje siromaštva prvenstveno bazira na podsticanju rasta, dokument je naslovljen kao Strategija razvoja i redukcija siromaštva (SRRS).
    U nacrtu dokumenta, iz jula 2003. godine, kroz rad ERG i participativni proces, prioriteti su dalje razradjeni, prošireni, uskladjeni sa Milenijumskim razvojnim ciljevima i postojećim razvojnim dokumentima Vlade. Predloženi nacrt imao je oko 370 strana. Komentare na ovaj dokumenta poslali su mnogi medjunarodni razvojni partneri, ali i sindikati, mreže NVO, pojedine lokalne zajednice, Ekonomsko socijalni savjet, itd.
    Mnogi od komentara našli su svoje mjesto u finalnoj verziji dokumenta, što je opravdalo organizaciju participativnog procesa i informativne kampanje.
    Medjutim, postavlja se pitanje šta je od svega do danas uradjeno? To je samo jedno od pitanja koje nema adekvatan odgovor. Jasno je da siromaštvo i društvena kriza imaju jaku retrospekciju i na kriminalitet. Brojna društvena istraživanja, koja su kod nas oskudna, a koja su sprovođena u SAD pokazuju visoku korelaciju siromaštva sa imovinskim deliktima, najranjiviji su maloljeni izvršioci -djeca u sukobu sa zakonom. Iz toga razloga molimo sve naše prijatelje da razmisle o budućim koracima razvoja smanjenja stope siromaštva.

Ostavite odgovor

Popunite detalje ispod ili pritisnite na ikonicu da biste se prijavili:

WordPress.com logo

Komentarišet koristeći svoj WordPress.com nalog. Odjavite se / Promeni )

Slika na Tviteru

Komentarišet koristeći svoj Twitter nalog. Odjavite se / Promeni )

Fejsbukova fotografija

Komentarišet koristeći svoj Facebook nalog. Odjavite se / Promeni )

Google+ photo

Komentarišet koristeći svoj Google+ nalog. Odjavite se / Promeni )

Povezivanje sa %s

%d bloggers like this: